Já há !!

Guð ég var næstum búin að gleyma þessari síðu hér, síðast var ég víst voðalega ólétt og ósofin .... En vá lífið hefur svo sannarlega breyst, Nellý litla kom í heiminn 14 janúar og er því orðin rúmlega 4 mánaða. Nellý litla reyndist vera stelpa (sem er bara gott því það hefið verið kjánalegt að segja frá því seinna meir ef að Nellý hefði verið strákur, þar sem að Nellý er meira stelpunafn)  Hún er auðvitað fullkomin í alla staði og satt að segja er þetta það besta í heimi, þ.e. að verða mamma. Litla ljúfan er eins og mamma sín voðalegt kúrudýr, finnst ekkert verra að fá að lúra fram undir hádegi. Ég hefði aldrei trúað því hvað lítil mannvera gæti umturnað líf mínu .... með einu brosi getur hún bjargað deginum.

Spurning um að fara að henda inn hér einu og öðru (hvað svo sem að það kann að vera). Ekki brosi heldur einhverju sem að ég hef að segja :)

Alla vegana líður okkur voða vel hér hjá ömmu, afa og Steina (og fylgi“dýrum“) litla ljúfan er farin að grípa í gæludýrin á heimilinu við litla hrifningu þeirra.

Já og „litla ljúfan“ fékk nafnið Sigrún Eva. Sigrún í höfuðið (afhverju segir maður „í höfuðið á“) á mömmu minni (sem er besta mamman í heiminum, er ég nokkuð viss um, amk á ég ekki aðrar „bestu mömmur í heiminum“)  og  Evu nafnið er í höfuðið á föður systur hennar sem að er yndisleg í alla staði og guð hvað ég vona að mín litla Sigrún EVA verði eins og hún (en samt meiri FH-ingur .... frænkan spilar nefnilega með ÍR  :) )

Sem sé héðan er allt gott að frétta ... lífið er ljúft og verður varla betra.

Yfir r og út

SaraN


Keppnis - kúrari

Ljósmóðir.is er orðin síða sem að ég kíki reglulega inn á og núna er að detta inn vika 36, þar segir „Það er ekki óeðlilegt að finnir fyrir verulegri þreytu.  Hlustaðu á líkamann og hvíldu þig ef þú ert þreytt.“ Líkami minn segir fátt annað þessa dagana en úff hvað það er gott að sjá þetta einhverstaðar svart á hvítu EN má maður þá bara kúra sér alltaf endalaust? vona það amk er ég nokkuð nálægt því þessa dagana  amk er virðist fjölskyldan hissa þegar hún rekst á mig á fótum og með opin augu hér heima við. Verð bara að passa að þróa ekki með mér legusár yfir jólin JAnnars er svo sem ósköp lítið merkilegt að frétta, enn og aftur er kominn tími jólagjafahausverksins er bara svo voðalega léleg í þessu, hálf öfunda þá sem virðast hafa þróað með sér einhverskonar „atvinnu-innkaupa-jólagjafa“ hæfileika. Held bara að ég taki einn dag í að rumpa þessu öllu af!!!! Væri helst til í að vera bara aftur á Kanarí en þar snérist stressið aðallega um að ná góðum sólbekkjum og hvað maður ætti að fá sér í gogginn um miðjan daginn ....  AHH ljúfar minningar. En eins og komið er lítur þetta út fyrir að þetta verið síðustu jólin mín ein með sjálfri mér ....  jólin þar á eftir  þarf maður víst að bera ábyrgð á næstum árs gömlum óvita J ... Er nokkuð viss um að það verði bara yndisleg tilbreyting.

jóladagatal ...

Jeij ég á jóladagatal ... svona súkkulaði, núna get ég ekki ákveðið mig hvort að ég ætti að opna það á hverjum degi eða geyma það að opna það nema einu sinni í viku til að fá meira súkkulaði í einu ??? Held að dagarnir hætti ekkert að líða þó svo að ég opni það ekki amk. vona ég að svo verið ekki, þeir hafa liðið nógu asskoti hægt undanfarið. Held að þeir líði hægar þegar maður er að bíða eftir barni en þegar maður er að bíða eftir jólunum get svo svarið það. En á móti kemur að það eru ekki margir sem toppa mig í óþolinmæðinni ætti kannski bara að vera róleg þar sem að það eru alveg sex vikur í áætlaðan burð Woundering

Guð hvað lífið getur verið flókið !!!!


Ég lifi ....

Það er orðið svo voðalega langt síðan að júní rann sitt skeið alveg um það bil 14 vikur .... það finnst mér vera voðalega margar vikur. Lífið er annars voðalega ljúft, er loksins flogin aftur heim í hreiðrið til mömmu og pabba, var ekkert alveg viss um hvernig það myndi fara fyrst þegar ákvörðunin var tekin en núna sé ég að það er nú hvergi betra að vera. Stundum er ég samt ekki alveg viss um hvort að þau séu svona spennt yfir að fá mig aftur heim eða hvort að þau umberi mig bara til þess að fá að hafa litla tilvonandi barnabarnið hjá sér í Hafnarfirðinum. En hvað um það að þá held ég nú að það muni hvergi fara betur um okkur en einmitt hjá ömmu/mömmu og afa/pabba. 

Kisi gamli kom með mér í Hafnarfjörðinn og virðist una hag sínum vel. Frúin þ.e. Bóthildur flutti aftur á móti til Sóleyjar og Hrefnu, sem hafa víst nóg að gera í keli og knúsi þessa dagana, sakna hennar voðalega en veit að þær stöllur hugsa vel um hana. Kissing Takk fyrir það mínar kæru.

Jæja ætla að sjá hvort að ég nái að safna upp glötuðum bloggkröftum en þangað til held ég bara áfram að telja niður ... "bara" 14 vikur eftir.

Yfir og út

SaraN


Dásamlegi Júní

 Vá hvað tíminn líður hratt, finnst eins og það hafi verið í síðustu viku sem ég rambaði á barmi taugaáfalls út af öllum lokaskilum í skólanum, og út af öðru andlegu áreiti FootinMouth. Júní finnst mér alltaf vera yndislegur mánuður, þar sem að hann hefur oftast nær markað upphafið að sumrinu svo að ég tali nú ekki um upphafið af nýju ári. Þar sem að ég á afmæli í mánuðinum, enn eitt árið er gengið í garð og maður er orðinn árinu eldri.   

Það var svo ótrúlega margt sem að ég hafði ákveðið að taka mér fyrir hendur að námi loknu og satt að segja er ég búin að afreka heilan helling bara núna í júní. 

Ég ákvað að skella mér á bókasafnið og tók nokkrar skræður, dásamlegt að lesa sér til dundurs, engar kenningar eða áhyggjur af tilvitnunum  eða neitt þannig.  Mér tókst að „lesa“ símaskránna, ekki það að ég hafi reynt það áður en teiknimyndasagan hans Hugleiks var mér ákveðin hvatning. 

Búin að fara í bíó að sjá myndir að eigin vali, þar sem að þegar ég fer í bíó er það oftast með vinnunni og valið er kannski ekki alltaf eftir mínu höfði.  Búin að fara á kaffihús með hinum og þessum vinkonum mínum, sem mér hefur tekist að vanrækja ágætlega síðustu vikur og mánuði. (ekki að það hafi verið markmið í sjálfu sér). 

Byrjuð að vinna 100% sem satt að segja er pínu meira en 70%  það þarf víst ekki neinn „Ænstæn“ til að reikna það út. Þannig að það er nóg að gera hér.  

Tók þá ákvörðun að flytja enn og aftur á árinu en í þetta skiptið ætla ég að fara aftur heim í kotið til mömmu og pabba. (þar sem að ég fór að heiman upphaflega þegar ég var 19 ára þá fann ég það út að ég ætti inni nokkur ár, þar sem að sumir flytjast ekki að heiman fyrr en um 25 árin). Nei ef að ég ætla ekki að vera á leigumarkaðinum næstu .... uuuu eða bara alltaf er þetta eitthvað sem ég verð að gera þannig að jeij „mamma ég er að koma heim .... aftur  !! “ Þetta verður bara kósý er ég nokkuð viss um.

14 júní var útskriftin úr Kennó og satt að segja var það bæði góð og minna góð tilfinning að taka á móti þessu BA prófi mínu. Það er auðvitað frábært að vera búinn með þetta, en aftur á móti er það undarleg tilfinning að þurfa ekki að mæta í skólann aftur að hausti og stressa sig á náminu. Ég held barasta að svona sé það að verða fullorðinn.  

Annars stendur það til að skella sér á ættarmót næstu helgi þar sem að Móabúðaliðið mun leiða saman hesta sína, veit ekkert hvaða fólk þetta er nema það er allt komið af sama karlinum sem bjó í Móabúð við Grundarfjörð. Það ætti að verða athyglisvert að sjá hvernig þetta mun fara.  

Já eins og ég sagði hér að ofan er enn eitt árið gengið í garð hjá mér, afmælidagurinn var planaður undir vinnu og ekkert annað. Afrekaði að vísu að fara í sund og síðan bauð hún Ellen mér upp á hádegis-miðdegisverð (takk fyrir það ljúfan mín). Vinnudagurinn hófst klukkan 16, hún Hrefna mín (sem er svona nútíma útgáfa af Regnboga Birtu og Pollý Önnu) tókst að gera daginn alveg ógleymanlegan með því að láta mig hendast út um allt hús í leit af vísbendingum. Kjartan vondi galdrakarlinn hafði rænt strumpunum og mitt hlutverk var að bjarga þeim. Ég var meðal annars send út á videoleigu þar sem að ég þurfti að spyrja um næstu vísbendingu ... mér leið hálf kjánalega að spyrja hvort að það væri umslag merkt mér þarna einhvers staðar jújú það reyndist vera og því næst þurfti ég að fara í hús í hverfinu til að finna annað umslag til að gera langa sögu stutta tókst mér að bjarga strumpunum. Þannig að minningum bernsku minna er borgið. Síðan þegar ég kom heim beið mín pakki og guðdómlega góð súkkulaði kaka. JEIJ þannig að það má segja að dagurinn hafi verið alveg frábær.Takk fyrir það Hrefna mín, og í guðanna bænum ekki leggja þessar raunir á aumingja strumpana aftur Grin

Ég held að ég sé ekki að skrökva neinu þegar að ég segi að ég hef aldrei fengið svona mörg sms á sama deginum. Ég barasta vissi ekki að það vissu svona margir hvenær ég ætti afmæli. Takk fyrir kveðjurnar. 

Annars er ég núna bara í kotinu hjá mömmu og Steina þar sem að „gamli“ karlinn skrapp til Portúgals. Kannski að þetta sé ágætis upphitun fyrir það sem koma skal þegar kemur að flutningunum Woundering 

Yfir og út.  

SaraN


Vagg og velta ... já og smá sjokkur.

Jahá ég get nú ekki sagt að það sé eitthvað voðalega mikið að frétta af mér þessa dagana bara þetta venjulega týpíska líf. Nema kannski að sú ákvörðun var tekin að við ætlum að skella okkur í sólina, þ.e. ég og Stuðlabergsgengið. En ég tók það samt fram að þetta árið færi ég ekki með Freddý á hundahótleið, síðast þegar ég gerði það að þá var ég með tárin í augunum alla leiðina heim aftur. Hef aldrei séð neitt dýr jafn hrætt og stressað. OH sólin, sandur og sjór. Er alveg lögð af stað í huganum.

Er að rembast við að ljúka þessum verkefnum sem eftir eru í skólanum og það gengur svona upp og ofan, er svo illa haldin af „ég er ekki að nenna þessu helvíti“ akkúrat núna. Er búin að sitja hér inn á bókasafni og reyna og reyna að læra en einhvern veginn fangar alltaf eitthvað annað athygli mína sem dæmi að þá er rykflyksa á gólfinu sem færist til þegar fólk labbar um. Skemmtilegt að sjá hversu mikið hún hefur ferðast hér um gólfin í dag. Síðan er svo mikil þögn að það er alveg að gera útaf við mig. en það er nú svo sem allt í lagi þar sem að lögin úr Pílu Pínu söngla í höfðinu á mér, þetta var ein uppáhalds platan mín þegar ég var lítil og tók ég mig til um daginn og henti henni á fóninn. Dásamlegar minningar sem komu upp í kollinn á mér, frá því að ég var lítil, áhyggjulaus og allt var eitthvað svo einfalt. Flottur boðskapur í þessu ævintýri ....

"Heimurinn er betri en við höldum, hitt er flest af okkar sjálfra völdum....."

Nokkuð mikið til í því.  

Yfir og út

SaraN

Hann á afmæli í dag .... !!!

Ohh hann "litli" stóri yngri bróðir minn á afmæli í dag. Drengurinn er búinn að vera í Germaníu síðan í byrjun janúar og ég er nú bara ekki frá því að ég sem farin að sakna hans pínu Crying

Til hamingju með afmælið ljúfurinn minn Kissing
Knús Systa

Ohh ... já já ég er lúði og veit það !!

 

Það er bara eitthvað með þessa dani ....


Hótel mamma ... en mömmuna er hvergi að finna.

Jeij er búin í vettvangsnáminu, þannig að núna tekur bara við enn meiri vinna þ.e. vinnan við það að vinna úr því sem að ég vann að í vettvangsnáminu (vá mikið af orðinu vinna í þessari setningu).

Gamla en glæsilega settið ákvað að fara með öður glæsilegu en gömlu setti í sumarbústað þessa helgina þannig að núna er ég hótelstjórinn á Hótel Mamma (well eða Hótel Hitler, eins og stubbur myndi kalla það). Steini vildi alveg ómögulega fara með í þessa ferð (Hóst maður spyr sig af hverju)  þannig að ég sá færi á því að nýta mér það. Þar sem að ég dett alltaf í eitthvað annað en lærdóm þegar ég er að hangsa heima hjá mér.

Við Vigdís ætlum að eyða helginni í lærdóm og aðra skemmtilega hluti (uuu eins og að læra JEIJ JEIJ .....). Baby bró er búinn að lofa því að láta lítið fyrir sér fara og láta okkur í friði ... (er að vísu búin að lofa að keyra hann á leik þar sem að við erum að tala um framtíðar landsiðsmann í handbolta um að gera að vera góða sys ....  þannig að maður græði nú eitthvað á þessu dýri J )   EN sjáum hvernig það gengur, á von á SOS kalli um leið og hann verður svangur.

 

Well þannig að það verður ummm EKKERT gert þessa helgina nema að læra.

Hey já ummm ég datt í drauminn á þriðjudaginn og kræst það var gaman, það eru ótrúlegustu hlutir sem að ég hafði ekki gert fyrr en ég hitti Vigdísi mína.

Hvað höfum við brasað... farið í loftbelg, mæli með því þó svo að fólk sé lofthrætt, undarleg ró og endalaust kyrrð það heyrist ekkert þarna uppi.

Farið á KÓRtónleika, átti svo ekki von á að njóta þess en jú það var bara frábært fór full fordóma á þessa tónleika en kom til baka sátt, ekki það að ég myndi eyða tímanum í að stunda kórtónleika en þetta var gaman.

Josh Groban, ég fann einhvern sem að er jafn mikill sökker og ég fyrir honum .... já já Guðný mín gubbaðu bara á mig ... Hann var æði .... ég m.a.s. keypti tour bol og á hann enn (hef að vísu farið í hann kannski 2x en mun vinna í því).

Fórum saman til Flórída, og þar hitti ég hina mig, rússíbanaklikkuðu Agnesi dóttur Vigdísar (ekki að ég hafið ekki hitt hana áður, heldur hitti ég adrenalíns Agnesina, kræst hvað það var gaman) okkur tókst nú samt að draga Vigdísi með okkur í nokkra rússíbanana ....... væri svo til í að fara aftur. Þegar að ég verð orðin ósiðsamlega rík þá mun ég krúsa heiminn í leit að stærri rússibana en sá síðasta sem að ég fór i.

Já og núna síðast að þá fórum við í þyrluferð, að vísu voðalega stutta en russið kom, VÁ VÁ VÁ ég fékk svo mikið kikk út úr þessu, fyrir utan það að vera með einhverjum 14 löggunemum í ferð og verða fótblaut á röltinu heim frá lendingarstaðnum. Vigdís á nebblega svona hobbý hún er svona reddari “Vantar þig slys? ... þá er ég málið” Hún er sem sé svona skáti eins og ég kalla hana, hún kann að redda málunum já já aftur að þriðjudeginum þá sá Vigdís um að setja á svið rútuslys fyrir lögguskólann og SaraN fékk að fara með já og hún þe ég sé nú ekki mikið eftir þvi.

Ef að þetta eru framtíða laganaverðir að þá ættum við að vera sátt þetta var ekkert smá flottur hópur. Við heyrðum að vísu að við værum undanskildar hraðasektum í framtíðinni ... veit ekki hvað er mikið tíl í því .. spurning um að láta á það reyna J Þar sem að ég er enn punktalaus ... er ekki málið að safna .....

Sem sé ef að það ætti að vera samantekt úr þessu bloggi .... Er á lífi og vona að ég verði það áframmmm !!!!

Yfir og út

Knús

SaraN


Langloka ... um ekki neitt og mikið af því.

Jæja þá er maður búinn að vera hér alveg í heilan mánuð. Það er undarlegt að flytja, ég er enn á því stigi að mér finnst ég ekki vera á leiðinni heim þegar ég renn í hlað hér í Grófinni. Þrátt fyrir að kettirnir bíði eftir mér og sokkarnir í skúffunni séu mínir, en þetta hlýtur að venjast.

Hvað er svo að frétta af manni??  Umm get ekki sagt annað en allt gott, þrátt fyrir að lífið sé nú ekki alveg fullkomið, en á meðan ég dreg andann áreynslulaust að þá á segja að það gangi. Ég er búin að komast að því að vera netlaus er ekki það versta sem að getur komið fyrir mann, þrátt fyrir að það geti verið nokkuð pirrandi. Þetta er búið að vera voða mikið vesen eitthvað í sambandi við einhverjar línur og BLAH. En síðan var einhver snilli (við skulum bara kalla hann Vigdísi) sem að benti mér á að Nova er með pung ....

uuuu pungur ... ég var nú ekki alveg að skilja. Ég veit vel hvað pungur er þ.e. líffræðilega og í buddu formi en tölvupungur ... ákvað að skoða þetta nánar og þetta er bara sniðugt þar til að maður fær reikninginn líklegast.

Þegar ég flutti ákvað ég að vera voða dugleg að læra þar sem að ég vissi að ég yrði netlaus í smá tíma .... eeehhhmmm en ég ákvað að nota tímann í eitthvað annað eins og að gera fullt af ekki neinu.

 

Já hey ég fór alveg óvart á Sálina afmælistónleikana og grínlaust það var svo óvart, Miss Maren og Berglind Beib áttu auka miða (sem að var merktur mér). Kræst hvað það var gaman, stórkostlegt bla bla bla ... get ekki hætt að dásama þá. Undarlegt hvað þessir gömlu karlar eru flottir, en það hefði nú toppað allt að hafa hana Guðný mína með mér, enda er hún minn Sálarfélagi,(Sálufélagi) . Það er í raun henni að kenna að þessir skarfar eru inni á borðinu hjá mér, þar sem að hún var nú dugleg að draga mig á “látum kremja á þér táslurnar” böll. DRAGA mig er kannski ekki rétta orðið þar sem að ég var nú alltaf til, höfum það frekar að beina mér inn á rétta ballið.

 

Allir eru að gera það nema ég ... enn og aftur er þetta bráð smitandi ástand sem ólétta er að herja á umhverfið mitt. Hvað er málið grínlaust það eru allir óléttir í kringum mig þessa dagana og umræðan er náttlega eftir því. .... jeij og ég sit sljó og reyni að fylgjast með ... nei ég veit ekki hvaða stærð hentar á gjafahaldara uuu nei hef ekki skoðun á verkjalyfjum ( að vísu miðað við það sem að er sýnt í bíóinu að þá myndi ég helst vilja vera meðvitundarlaus í fæðingu ... þetta virðist ekki vera neitt voða gott) ENNNN þegar að árið er liðið að þá verð ég búin að reyna að leggja á minnið marga marga afmælisdaga sem að ég væntanlega mun gleyma ... vona að vinir mínir fyrirgefi mér það. Er alveg viss um að þessi fötlun sé meðfædd þar sem að minn eigin faðir man aldrei eftir afmælinu mínu, þarf að senda honum sms 17. júní ....” mundu daginn á morgun ... afmælið mitt !!!”

 

Já síðan er það gleðin, skrapp í búð og í verðlaun fékk ég .......... að það var keyrt utan í Bláu þrumuna mína. Ég fór að spá ef að ég myndi keyra utan í bíl myndir ég bara keyra í burtu, nja nei held ekki, en ég myndi ekki nenna að bíða í marga tíma. Málið er að ég var bara inni í búðinni í alveg heilar 15 mínútur (hefði nú varla drepið viðkomandi að bíða í þennan tíma). Fór að spá kræst hvað ég vildi að ég væri samviskulaus og alveg sama týpa. Því þá gæti ég bara sagt “fokk the sístem” og rúllað yfir allt og alla á frekjunni. Nei guð myndi ekki vilja vera sú týpa ... Þannig að ég ætla bara að vera ég sjálf áfram og pirra mig á þeim sem að er alveg sama.

 

Skólinn ......... úff hvað byrjar maður, nóg að gera er að klára vettvangsnámið í næstu viku og er bara alveg sátt við að vera laus við það. Búin að sjá að þessi skrifstofuvinna hentar mér ekki alveg. Þrátt fyrir að dreyma um það að vinna ekki vaktavinnu að þá sé ég að það er það sem að hentar mér hvað best, væri þó alveg til í að eiga frí 3 helgar af 4 J

 

Antonía Helga ......... fallegt nafn. Á msninu mínu er ung sveitastúlka sem að ég hef kallað “Litlu Helgu mína” frá því að ég hitti hana fyrst. Mig langaði svo að fara í sveit þegar að ég var lítil, var með dýr á heilanum, og pabbi karlinn plöggað það fyrir mig. Ég fékk mínu fram og endaði á Klausturhólum í Grímsnesinu, sem betur fer þar sem að þetta er dásamlegt fólk þrátt fyrir að senda feitu fallegu lömbin í slátur á haustin. Ég veit ekki hver samningurinn var í upphafi, þ.e. hvað ég átti að gera (ekki það að ég hafi verið í þrældóm heheh). Í sveitinni eignaðist ég ömmu, ömmu Hönnu og framlengingu á fjölskyldu.

Börnin voru tvö á bænum “Litla Helga mín” og “kútur Jóhannes”  það má segja að ég hafi verið í vist, sótti beljurnar og fékk að vera með í sveitalífinu. Grínlaust að þá eru þessi sumur bestu minningar æsku minnar. Þar sem að ég var undarlegt barn og unglingur, en í sveitinni fékk ég bara að vera Sara (morgun fúla Sara, undarlegt hvað Gummi bóndi hafði þol í mig á morgnana) En aftur að nafninu, hún “litla Helga mín” hét bara Helga þar til að hún ákvað að láta bæta við Antonía framan við nafnið sitt. Ég er grínlaust ekki alveg sátt við það að hún sé eitthvað að raska minni ró með því að vera að bæta framan við nafnið sitt, en well þar sem að amma hennar heitir þetta að þá held ég að ég geti vel fyrirgefið henni þetta. Þar sem að Frúin í Vaðnesi er eðal kona. Ég ætlaði alltaf að verða eins og amman i Vaðnesi, flott kerla sem virtist hafa sitt á tæru. Stefni að vísu á það enn þann dag í dag fyrir utan það að vera ekki í sveitinni. Geri þetta bara í staðinn í borginni. Verð að prófa að senda á hana póstkort með nýja nafninu og sjá hvort að það skili sér.

 

Af hverju ætli að fólk breyti nafninu sínu? Fór að velta fyrir mér ef að ég yrði að skipta um nafn hvað myndi ég velja (og það mætti ekki velja nafn mömmu sinnar, eða bestu vina) ég myndi held ég velja Særós, Snædís eða Subba ... ( það væri kaldhæðnisleg andstæða við karakterinn minn)   

 

Jæja kannski að maður hætti hér og fari að gera eitthvað annað sem að gæti talist gagnlegt eins og kannski að læra, þeir sem að nenntu að lesa þetta allt saman fá verðlaun ....

 

Yfir og út

Knús

SaraN


Næsta síða »

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikið á Javascript til að hefja innskráningu.

Hafðu samband